Hoofdpagina | december 2007 »

30 november 2007

Ben ik de volgende?

Gisteren tijdens de lunch zitten tetteren over wat wij zouden doen moesten we de Lotto winnen. Een onderwerp waar iedereen zijn zegje wil over doen. K. zou "direct om die handtas van Chanel" lopen, N. vroeg zich af "hoe lang je samen moet zijn met je partner om hem te vertellen dat je het groot lot gewonnen hebt" en zelf zag ik ook wel een paar mogelijkheden om het geld op te doen.

Eén klein detail: niemand van ons speelt blijkbaar geregeld op de Lotto, dus de kans dat een van ons al die miljoenen wint is bijzonder klein. Maar daar breng ik vanaf nu verandering in! Gisteravond na het werk nog even gaan shoppen en bij het passeren van een krantenwinkel werd ik er als het ware naartoe gezogen... "Koop toch een Lotto-biljet" zei dat ene hoopvolle stemmetje in mijn hoofd, "Verspil je geld daar toch niet aan" zei dat andere spaarzame stemmetje dan weer. Enfin, het hoopvolle stemmetje heeft het uiteindelijk gehaald en bij deze speel ik vanaf nu 5 weken mee op de Lotto.

En als ik win...tja, dan weet ik niet of ik het aan jullie neus ga hangen ;-)

29 november 2007

Een onschuldig potje ananas

Vanmorgen bij wijze van ontbijt een potje ananas geplukt van de snack-kar. Reden? Goesting! Niet meer en niet minder... tot de collega's er hun zegje over wilden doen.

'Da's supergezond, hé, ananas!' zegt S. 'Dat breekt alle giftige stoffen in je lichaam af!'. Ze kijkt enthousiast en ik denk nog even dat dat een mooi extraatje is.

Tot E. zich ermee gaat moeien. 'Amaai, daarmee ga je vet verbranden!' roept ze enthousiast. 'Echt ideaal tegen zitvet.' Spontaan voel ik mijn billen verdubbelen in omvang. 'Jaja, slimme keuze!' weet E. die altijd op dieet is.

En opeens heb ik alleen nog maar zin  in chocolade!

28 november 2007

't Jeukt

Ineens zie je de IT-sacoche. Gespot in de Waterloolaan - Brussel. Kant Hilton. Weetjewel. De kant waar het gewone plebs zoals ik zelden kom. tenzij om een vry rich vriendin te helpen kiezen tussen een Gucci  of een  Tod's handtas <zucht> Om na twee keer heen en terug gelopen te hebben, alsnog kiest voor die Prada in de Guldenvliesgaanderij. Eén voordeel: je verzet wat kilometertjes en je eigen portemonnee blijft onaangeroerd wegens niet dat geld te hebben. En jezelf troosten met een pulleke van de Zara. Not!   
Bref. Ik liep dus langs de Chanel winkel en zag - diep in de winkel- dé handtas. Eenvoudig, mat zwart, matelassé, de 2 verstrengelde C's in zelfde kleur. Ik ben binnengestapt, heb die handtas rond mijn arm gegooid, ben voor de spiegel gaan staan en hup verliefd. Kostenplaatje: 1.300 euro. Mijn motto is niet 'Kan ik dat wel betalen?' Maar wel 'Hoe kan ik dit betalen?'  Iemand suggesties? En kom aub niet met lease your bag af!

27 november 2007

Slapen? Niet vandaag!

Vanochtend 5.14u op de wekker...zoonlief laat zich horen. Aangezien we er net een weekendje Duitsland opzitten hebben (mét vrienden, dus laat in bed), knijp ik mijn ogen terug dicht en trek ik het kussen over m'n hoofd in de hoop het getetter niet meer te horen.

Maar tien minuten later schakelt hij vrolijk een paar decibels hoger...en daar zit je dan om half zes 's ochtends. Met een boekje van Musti en een hele hoop race-auto's op bed. Een beetje boos (door een tekort aan nachtrust), een beetje stil (ík kan zo vroeg echt niet opgewekt doen) en een beetje grumpy (snapt hij dan echt niet dat mama nog wil slapen?).

Daarnet gehoord van de oma dat zoonlief hoge koorts heeft, niet wil eten of drinken en niet kan slapen door verschrikkelijke hoestbuien. Kortom...zoonlief zal vertroeteld moeten worden vanavond. En slapen? Daar zal vannacht weer niet veel van in huis komen!

 

26 november 2007

Would you go to bed with me?

'Of ik het met haar zou doen als ik een man was?', vroeg een collega me net...

Ideale gesprekstof voor het einde van de middag.  En meteen een smeuiige opwarmer voor de avond. Nu was het antwoord niet moeilijk. Collega in kwestie is quite dishy, snel van repliek en waarschijnlijk avontuurlijker dan de gemiddelde collega die 's middags mee aanschuift voor een broodje kaas. Alleen bekijk je je collega's natuurlijk niet zo, tot je de vraag krijgt.
Don't get me wrong, ik hou van borsten maar liever die van mezelf dan die van een ander dus het vriendje moet geen schrik hebben.

Maar vanavond toch 'ns aan 'n paar vriendinnen vragen hoe shaggable ik wel ben als zij een man zouden zijn, hèhè! Misschien wel pas na het aperitief!

Norma-Jeane

Onbetaalbaar

Mevrouw C (73 j) vertelde me gisterenavond: 'Elke ochtend maakt mijn man mijn koffietje. Als ik beneden kom, opent hij de keukendeur, doet zijn armen open en zegt : 'Ma petite, I love you!'. Haar oogjes twinkelenden zo-hoo ondeugend. Ehwel, ik vind dit een meta-cadeau.

22 november 2007

Dag 165

Dag 165 en Leterme en de zijnen kwispelen lustig verder. En ondertussen ben ik mijn zaterdagplanning aan het opstellen. Voormiddag RUSTIG ontbijten. Wie weet, vind ik de moed om wat baantje te trekken in platselijk zwembad. Mezelf wat toonbaar te maken om dan tegen 15u stad in te trekken met een fluogele post-it met cadeau-ideetjes. Tegen 17u moet dat rond zijn. Om 18u vertrek ik naar maldegem voor een feestje. Ik hààt time-management op een zaterdag.

20 november 2007

Wii cadeaustress

Lap. 't Begint. Cadeaus zoeken. Half november schiet ik als een amechtig mens door de winkelstraten van B, L en A. Op zoek naar veel en naar niks. Sinterklaas, verjaardagen (4/5de van mijn familie is jarig in november!), kerst, en dan nog ietske voor oudejaar/nieuwjaar. Ik ben nu op zoek naar een cadeautje voor een ventje van 10.  Ik weiger om principiële redenen iets mechanisch te kopen. Te weinig verstand en emo komt eraan te pas. Heb pertang veel goesting om dat Wii-ding te kopen. Want ik koop alleen maar cadeaus die ikzelf ook wil hebben. Toch?

Goh...das tof...maar...

Je bonnetjes bijhouden Norma-Jeane...kan altijd handig zijn! Zo kocht ik enkele dagen geleden, in een romantische bui, een cadeautje - zomaar - voor mijn lief. Iets waar hij al weken over bezig was want 'het zou toch wel handig zijn' en 'het zou toch wel heel plezant zijn'.

Dus 's avonds wil ik hem de surprise van de week bezorgen. Hij neemt het pakje met pretoogjes aan, doet het papier niet eens voorzichtig open én hij aarzelt...

'Goh...das tof...maar...' En dan voel je de bui al hangen natuurlijk. Hét was inderdaad iets wat hij graag wilde en hét was inderdaad handig geweest, maar hét had van een ander merk moeten zijn. Of ik het bonnetje nog had? En of ik hét nog kon ruilen?

Tja, ik had het bonnetje inderdaad nog en 's andersdaags ben ik hét dan maar gaan inwisselen voor een aankoopbon (want hét was er niet in het merk dat m'n lief wou).

Uit schuldgevoel (of is hij toch gewoon héél lief??) heb ik drie dagen nadien ook een cadeautje gekregen. Ik was er wel blij mee en ik vond het wel het juiste merk :-)

 

Stitch

 

Diamonds are a girl's best friend...

Right, mijn mailbox wordt ongewenst gespamd met verlanglijstjes en mijn betaalkaart springt als vanzelf uit mijn portefeuille... het zijn bijna feestdagen, zeker?

Nu koop ik op zich wel graag cadeautjes. Op voorwaarde... dat ik tijd heb om uitgebreid rond te neuzen, genoeg centen om geen gruwelijk pijnlijke keuzes te moeten maken en voldoende inspiratie om iedereen met verbazing te slaan door mijn - oh, zo kosmopolitische -vondst. Uiteraard ga ik er dan ook van uit dat er iets terug mijn richting uit komt, kwestie van het verkeer gaande te houden, hé!

Alleen wordt het dit jaar wat moeilijker. Nieuw lief (hoera!), ideeën genoeg (oef), centen gespaard (braaf meisje), maar wat is correct voor zo'n eerste Kerstcadeau? Ga ik met geld smijten zoals ik met liefde smijt (ahum...) of moet ik nog even voorzichtig zijn? Ga ik schattig en lief doen of laat ik mijn innerlijke vamp los? En wat als ik tegen Kerst wel nog een cadeau heb maar geen lief? Daag ik het lot uit door nu al een cadeautje te kopen? Jinx ik hier mijn eigen toekomst of moet ik stoppen met zwarte katten met achterdocht te begluren... ?

Misschien wacht ik nog wel tot na Sinterklaas... Of hou ik nog even de bonnetjes bij om te ruilen wanneer nodig ;-)

Norma-Jeane