Tien dagen zonder bankkaarten
Op 1 januari lanceerde kunstenares Amy Borkowsky haar project Cellibacy. Amy heeft zich namelijk voorgenomen om zestig dagen lang haar gsm niet te gebruiken. "volgens mij is dat nog moeilijker dan seksuele onthouding," verklaarde Borkowsky bij de start. Want ze gaat in de komende weken ongetwijfeld ondervinden hoe afhankelijk we geworden zijn met onze draagbare telefoon. Voor veel mensen is het zowat de afstandsbediening van hun leven geworden: al hun contacten zitten erin, al hun afspraken, en een klein archief van dierbare smsjes die ze ooit kregen.
Ik zou het zelf niet kunnen. Met andere woorden: ik zou een slechte luddiet zijn. Luddieten (vernoemd naar de 19de-eeuwse Britse activist Ned Ludd) zijn tegen de technologische vooruitgang. In de negentiende eeuw kaderde dat natuurlijk in de gevaarlijke arbeidsomstandigheden tijdens de industriële revolutie. Maar er bestaat ook iets als neo-luddisme: zij keren zich tegen processen als globalisering en nanotechnologie.
Zoals bijvoorbeeld de chips op je bankkaarten. Ik ben namelijk willens nillens meer dan tien dagen van de chip-kaart verdwenen. Op 19 december, vlak voor de feestperiode dus, speelde ik al mijn bankkaarten, maar ook mijn tankkaart en mijn sis-kaart kwijt. Een heel gedoe om die allemaal opnieuw aan te vragen. Maar vooral: héél creatief zijn in het toch proberen rond te komen met wat maaltijdcheques, een beetje cash, en "a little help from my friends".
Wat heb ik hieruit geleerd?
Ik zou het zelf niet kunnen. Met andere woorden: ik zou een slechte luddiet zijn. Luddieten (vernoemd naar de 19de-eeuwse Britse activist Ned Ludd) zijn tegen de technologische vooruitgang. In de negentiende eeuw kaderde dat natuurlijk in de gevaarlijke arbeidsomstandigheden tijdens de industriële revolutie. Maar er bestaat ook iets als neo-luddisme: zij keren zich tegen processen als globalisering en nanotechnologie.
Zoals bijvoorbeeld de chips op je bankkaarten. Ik ben namelijk willens nillens meer dan tien dagen van de chip-kaart verdwenen. Op 19 december, vlak voor de feestperiode dus, speelde ik al mijn bankkaarten, maar ook mijn tankkaart en mijn sis-kaart kwijt. Een heel gedoe om die allemaal opnieuw aan te vragen. Maar vooral: héél creatief zijn in het toch proberen rond te komen met wat maaltijdcheques, een beetje cash, en "a little help from my friends".
Wat heb ik hieruit geleerd?
- deSlegte en de kringloopwinkel zijn schatkamers vol originele cadeautjes
- Maaltijd- en dienstencheques zijn zwaar onderschat
- Zonder cash kan je het wel een paar weken uitzingen met de voorraad in je kasten en je diepvries
- Maar als je je auto niet kan voltanken wordt je reikwijdte wel heel erg beperkt