Fragrance fatigue
'Fragrance fatigue' (leuk woord toch) heet het fenomeen in USA. Een verzadiging als het op geuren aankomt. Exit zware parfums (Opium, Poison (ik krijg nog steeds verstikkingsverschijnselen, ..). Leve de frisse twinkelende wolkjes.
Ik herinner me 2 parfumincidentjes.
1. Het gênante. Jààààren geleden. Ik ging als net afgestudeerde bij een fotostudio langs. Ik wilde zolang ik nog geen deftige(?) job had toch investeren in praktijkervaring. En dus stapte ik moedig een fotostudio in. Of ik hier onbezoldigd kon werken in ruil voor onbeperkt gebruik van de studio na de uren. Dat kon. 's Anderendaags begon ik. Pas enkele weken later vertelde de manager me dat hij het venster van zijn bureau uren had moeten openzetten. Wegens te zwaar geparfumeerd. Nina Ricci. Iets van mijn mama. De truc -geleerd van Flair - is natuurlijk om eerst in de lucht te sprayen en daar dan onder te gaan staan. Jij zelf ruikt amper iets. Maar wees gerust. Je medemens ruikt voldoende.
Het leuke. Ik sta met mijn winkelkarretje in de wachtfile. Tikt de (smakelijke) gast achter me op mijn schouders en vraagt : 'Ik vind dat je lekker ruikt. Hoe is de naam van die parfum?' Light Blue D& G. versiertruc of niet. Ik vond het leuk om op die manier aangesproken te worden. En neen, verder is er niets gebeurd.
Aan jou om uit te maken hoe je wilt herinnerd worden.