Ploetermoeder
"Ploetermoeder"...het is een woord waar we de laatste weken mee rond de oren geslagen worden. Ik had er nog nooit van gehoord, maar blijkbaar betekent het dat je moet ploeteren om je rol als mama te combineren met je leven als de ideale vrouw voor je partner én je leven als werkende & sociale mens.
Geen makkelijke combinatie, dat weet ik uit eigen ervaring. Je probeert alles zo goed mogelijk te doen, maar toch voel je bepaalde dingen door je vinger slippen en gebeuren niet alle zaken zo perfect als je zelf zou willen.
Maar...moeten we dan echt zó perfect zijn? Moeten we echt iedere avond na een zware werkdag nog achter het kookvuur gaan staan om voor de kids en de partner een perfecte (en liefst nog gezonde) maaltijd te bereiden? Moeten we iedere week aan het Belgische seksgemiddelde komen? En moeten we minstens drie keer in de week een dweiltje slaan? Moeten we constant achter onze kinderen lopen om ervoor te zorgen dat ze hun kleren niet vuilmaken of omdat ze (volgens ons) niet genoeg gegeten hebben?
Pfff, voor mij hoeft het allemaal zo perfect niet. Ik kan perfect leven met een stofpluisje hier en daar in huis. Ik vind het niet erg dat de zoon besmeurd terug naar huis komt. En toch...toch voel je constant die druk om wel perfect te zijn. En voel je je schuldig omdat je blijkbaar toch wel een ploetermoeder bent zonder het zelf te beseffen. Aaggggh, het leven steekt niet logisch in elkaar!