Loslopend & Wild

De Dalai-Lama, Anthony Kiedis van The Red Hot Chili Peppers, Pete Doherty... meer dan levensgroot, in zwart-wit, netjes omlijst en goed belicht... Ze zijn allemaal te zien op de tentoonstelling Face-On in het Antwerpse fotomuseum. Toegegeven, als je de zaal binnenloopt, ben je wel even onder de indruk van al die beroemde blikken. Maar 'n vriend van me merkte heel slim op dat zo'n foto's eigenlijk vooral effect hebben omdat je een mening hebt over de figuur die erop staat. Zet Jan, Piet of Klaas erop en het wordt al meteen een heel ander verhaal. Touché.
Je kan trouwens ook zelf foto's insturen om ook op de tentoonstelling te plaatsen, je kan ze zelfs virtueel bekijken, maar het blijft toch een beetje 'mooie mensen kijken'. Of zijn we dan allemaal een beetje starfuckers? 

Gepubliceerd door Norma-Jeane om 10:42 am | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

1. ondergoed uitkiezen dat niet te los zit (omwille van de zedelijkheid) maar ook weer niet te strak (omwille van de bloedsomloop)
2. me afvragen hoe ik mijn geslachtsdeel moet schikken in dat ondergoed zodat ik me voor de rest van de dag niet moet zorgen maken over zaken als plots opkomende erecties, de positie van de teelballen bij het zitten op een stoel, of het raar heen en weer slingeren tijdens het stappen
3. voor de verandering de wàngen, niet de schaamstreek en de benen scheren
4. proberen na te doen wat Koen Wauters ooit omschreef als het summum van geluk, zijnde: rechtstaand handenvrij plassen vanuit je eigen deurgat terwijl je kijkt naar je eigen, goed omwalde tuin
5. met gierende banden vertrekken naar het frietkot; aan de verkeerslichten de race om het optrekken winnen van een ouwe vent in een Porsche
6. wijdbeens en af en toe het snot in m'n neus optrekkend in de rij staan terwijl ik wacht op frieten met stoofvlees en mayonaise en een berenpoot
7. eens thuis, deze maaltijd doorspoelen met geweldig veel Jupiler uit blik en een krakende boer laten na elke daarvan
8. na het eten nonchalant een sigaret opsteken en in de mondhoek laten hangen; me inbeelden dat ik op James Dean lijk als ik mijn ogen moet dichtknijpen omdat de rook prikt
9. daarbij bedenken hoe Ivan Heylen ooit zei dat een echte man moet ruiken naar "bier, sigaretten, en de vorige vrouw"
10. overwegen om dus naar de hoeren te gaan en het dan toch niet doen omdat het idee dat m'n moeder het maar niks zou vinden me totaal ontmant
11. bellen met mijn beste vriendinnen, maar vooral naar die ene die ik eigenlijk wel fysiek aantrekkelijk vind
12. proberen haar, met snel vervagende herinneringen aan hoe een vrouwenbrein denkt, mijn bed in te praten
13. falen en dat niet eens zo erg vinden
14. want er is nog altijd het internet, met zijn ongekende mogelijkheden
15. moe maar voldaan gaan slapen

Gepubliceerd door Webmistress om 07:29 am | Permalink | Reacties (1) | TrackBacks (0)

Gepubliceerd door Webmistress om 06:58 am | Permalink | Reacties (1) | TrackBacks (0)

Op de vraag of ik een braaf kind heb, antwoord ik altijd heel enthousiast "ja". Niet omdat ik de trotse mama wil uithangen (hoewel), maar wel omdat hij gewoon braaf is.
't is te zeggen...tot voor kort was hij een echt engeltje, maar de laatste week transformeert hij steeds meer in een klein duiveltje. Iedereen die kinderen heeft zal het kunnen beamen:
kinderen zien er schattig en lief uit (en zijn dat meestal ook wel, die paar uitzonderingen niet nagesproken), maar ze kunnen je potvolkoffie (ja, dit is mijn scheldwoord sinds zoonlief alles nazegt zoals een papegaai) ook het bloed vanonder de nagels halen.

• Enkele voorbeelden om je een idee van V. zijn fratsen te geven:
  meneer gaat dolgraag in bad, behalve die ene dag vorige week. Krijsen, weglopen, wenen...het passeerde allemaal de revue. Z'n kleren uitdoen ging al helemaal niet zonder er zelf een blauw oog aan over te houden dus na veel gebrul van zijn kant, heb ik hem met broek en al in bad gezet. Een reflex van mij (waar ik achteraf nog massa's schuldgevoel aan overhield), maar opeens besefte hij wél dat hij te ver was gegaan.
• Hij is een echte bourgondiër die op oudejaarsavond zelfs oesters naar binnen wurmde, maar sinds een aantal dagen vertikt hij het plots van boterhammen te eten. Het beleg, tja, dat pruts hij er gewoon vantussen, maar het brood legt hij mooi op mijn bord. Doppen in melk, doppen in soep, vliegtuigje spelen met het brood...'k heb het allemaal geprobeerd, maar niets werkt. V. houdt de lippen stijf op elkaar!
• V. was amper vijf weken oud toen hij al volledige nachten doorsliep. De horrorverhalen van slapeloze nachten heb ik dus nooit meegemaakt, maar nu hij bijna twee is, wordt hij geregeld al huilend wakker. Slopend...en vooral enerverend omdat ik niet weet wat er aan de hand is. Droomt hij? Heeft hij honger (omdat hij zijn boterhammen niet opeet)? Heeft hij pijn?

Enfin...al een week hangt hij zo het varkentje uit, maar sinds gisterenavond lijkt het tij weer te keren. 't zal wel weer een groeispurt ofzo geweest zijn. Bij deze is het dan ook bewezen: ik heb wel degelijk een braaf ventje...meestal...in normale omstandigheden

Gepubliceerd door Stitch om 10:12 am | Permalink | Reacties (3) | TrackBacks (0)

H.u.i.s.h.o.u.d.e.n. Ik hààt het. Punt. Elke week ligt het stof op zelfde plekken. Elke week stapelt de strijk zich met 90% aan zelfde spullen weer op. Praktisch elke dag moet je stofzuigen want ik heb én een hond én kids én variabel volk in huis. Elke dag is het weer je hersens breken over 't eten. Bah.
En zeker na een drukke dag wil je hele lijf niks anders dan met rust gelaten worden. En jawel, na enkele minuten kruipt mijn volk uit spleten en reten en eist onverminderd mijn aandacht op. Kendet?
Oplossingen genoeg. 
-Dienstencheques. 
-Extra hulp bij de strijk.
-Minder stofzuigen en niet meer kijken naar die hoekjes waar het verdacht pluiziger ligt.
-Strakke menu-planning met veel gezonde slaatjes op basis van (voorverpakte!) sla, geraspte worteltjes, droge tomaatjes, wat fetakaas, zonnebloem of pijnboompitten en dan afwisselen met gewokte groenteballetjes, tofu, quornvariaties, kippenfilets. Twee keer per week vis in de pan. Een keer pasta. En zeker in 't weekend de weg van minste weerstand kiezen. Lees: uit eten en/of bereide slaatjes kopen.
-Luidkeels roepen 'ik ga NU op dieet' doet de zin in voedsel bij mijn huisgenoten afnemen. Of het pedagogisch varantwoord is? Frankly dear, I don't give a damn.

En als je nu denkt dat mijn woonst er als een warzone bijligt. Mis. Ik hou van orde en van een zekere leegheid. Liever géén meubels dan een teveel aan meubels. Snappu. Ik ben ook een zeer vlot weggooierke. Er is géén zolder, géén kelder, géén garage. Want daarin komen toch maar spulletjes die smeken om weggegooid te worden maar die je bijhoudt uit valse romantiek. Toch?

Gepubliceerd door KayCee om 11:07 am | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

Gepubliceerd door KayCee om 10:50 am | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

Maart bijna voorbij en niet geshopt. Ook niet gemist, ik ben geen obsessive compulsive spender. Maar toch even stiekem het lijstje opgemaakt:

- katoenen bloesje: vertrek volgende maand op reis en katoen is toch net wat luchtiger. Niet echt voor geshopt maar gewoon gelijkaardig bloesje als dat van 'n vriending gegrepen.

- zwarte sandaaltjes: excuus: zie reis hierboven

- groene panties: want er zat een ladder in mijn zwarte (en zwarte heb ik toch nog genoeg maar groen is wel vrolijk)

- paarse nagellak: maar da's geen echte shoppingbuit want tijdens de middag gekocht op weg naar de broodjeszaak

- en omdat cadeautjes toch niet tellen als shopping: ring voor de mama, t-shirt voor het vriendje, cd voor kameraad...

Resultaat: eigenlijk niets écht gekocht! Goed hé!

Nu is het aan jullie: de buit van maart en de achterliggende redenen: biecht op!

Gepubliceerd door Norma-Jeane om 01:16 pm | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

Logisch toch? 'Mijn lichaam is mijn tempel'... en af en toe mijn speeltuin, mijn beschermengel, mijn geest-in-een-fles, mijn troeteldier, mijn nachtmerrie, mijn reality check, mijn beste vriendin, mijn grootste vijand, ...

Gepubliceerd door Norma-Jeane om 03:11 pm | Permalink | Reacties (2) | TrackBacks (0)

Haha, t'internet krijgt tieten! Echte! Geen siliconen-gevallen of zwaar gephotoshopte exemplaren! Van 24 tot 30 maart is het wijvenweek! Niet alleen op Loslopend & Wild maar ook bij alle collega-blogsters met ballen!  Zeven dagen lang geven we, op geheel eigen en oestrogeen-overgoten wijze, onze ongezouten mening over vrouwenzaken. Alsof we dat anders niet ook doen maar soit,... een beetje extra lipstick kan nooit kwaad!

Wees gewaarschuwd! Want je weet wat ze zeggen over gewaarschuwde vrouwen!

Gepubliceerd door Norma-Jeane om 03:50 pm | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

Net gelezen dat we volgend jaar de allereerste "The A-Team" film in de bioscopen mogen verwachten! Whoooo...als kind was ik verzot op de avonturen van Hannibal, Face, Murdock en B.A. en zat ik iedere zaterdagavond, samen met mijn pa en broer, aan de televisie gekluisterd. Zelfs de herhalingen onlangs op VT4 pikte ik nog geregeld mee .

Meteen begin ik ook al te dromen van andere series uit mijn jeugd waarvan ik ook wel eens het resultaat op het witte doek zou willen zien:

• Magnum (al mogen de hippe, witte kousen uit die tijd achterwege blijven)
• Baywatch (helemaal fout, ik weet het, maar toch zat ik iedere week weer te kijken naar de gespierde torso's van de redders)
• Beverly Hills 90210 (een serie waarin iedereen het wel eens met iedereen deed, maar toch nog redelijk braaf bleef...daar zou je tegenwoordig een serieus intrige/affaire/verraad-filmpje mee kunnen opzetten)

En zoals Hannibal uit "The A-Team" het zou zeggen..."I love it when a plan comes together"! Hebben jullie ook zo van die favoriete jeugdseries waar je maar niet genoeg van kreeg/krijgt?

Gepubliceerd door Stitch om 08:22 am | Permalink | Reacties (4) | TrackBacks (0)

25 april ligt 'ie in de winkel maar gisteren stond ik er al op: de nieuwe Wii Fit. Ga op het 'balance board' (een uit de kluiten gewassen kruising tussen een weegschaal en een snijplank staan) staan en volg de oefeningen op het scherm en pronto, je werkt aan je conditie, reflexen en flexibiliteit. Hoe? Door te hoelahoepen, yoga te doen, een rondje te joggen, slalom te skiën... Klinkt als veel werk? Wacht tot je erop staat!

Zelden zoveel gelachen tijdens het sporten als gisteren. De yoga-stretch bleek vrij goed te gaan maar bij de slalom heb ik zowel elk paaltje keihard geraakt. Schansspringen daarentegen ging geweldig. Nu nog mijn hoogtevrees overwinnen want zelf op het scherm leek die schans toch wel heel hoog. Collega Hilde liet zich helemaal gaan bij de stepaerobics en ik bleek dan weer talent te hebben om voetballen terug te koppen. Nu alleen nog de schoenen en panda's (!!!) ontwijken die je ook naar je kop gegooid krijgt.

Conclusie: lachen! En trainen, want mijn buikspieren voel ik toch wel. Je kan het in je eentje doen maar je kan ook je 'fit leeftijd' vergelijken met die van andere spelers. Want sporten mag toch een beetje competitief zijn, niet? Een laatste tip: gordijnen sluiten als je aan het hoelahoepen bent. De buren hebben vast nog niet van de Wii Fit gehoord!

Gepubliceerd door Norma-Jeane om 10:24 am | Permalink | Reacties (1) | TrackBacks (0)

Gepubliceerd door Webmistress om 01:08 pm | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

Gisteren in zeven haasten op bureau vertrokken. Feestje in het vooruitzicht, je zou voor minder gas geven. Tot ik, zoals elke avond terwijl ik stil sta aan de verkeerslichten, in mijn handtas graai en mijn gsm niet vind. Paniek! De tas meteen op mijn schoot gezet, alles eruit gehaald en de vreselijke waarheid onder ogen moeten zien: hij zit er niet in! Vergeten op het werk! Terugdraaien? Geen optie, ik ben al te ver en er is dat feestje...

Tja, en dan een hele avond rondlopen terwijl je je naakter voelt dan wanneer je zonder kleren door het Centraal Station zou lopen. Zo erg was het dat ik 's nachts wakker geworden ben omdat ik dat een sms'je te horen.

Uiteraard had ik mezelf gesust met het idee dat niemand me gemist zou hebben, maar er stonden toch 2 gemiste oproepen op mijn gsm. Hoogdringend? Ik wou dat ik kon zeggen van wel, al was het maar om mijn korte nachtrust te verklaren maar...Nah, vrienden die ook richting feestje gingen en wilden weten of ik er al was... . Damn...

Ben ik de enige die hier zo over flipt? Komaan, beken ook! Samen zijn we sterk!

Gepubliceerd door Norma-Jeane om 08:15 am | Permalink | Reacties (2) | TrackBacks (0)

Gepubliceerd door KayCee om 02:11 pm | Permalink | Reacties (1) | TrackBacks (0)

Gepubliceerd door KayCee om 12:16 pm | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

Net gelezen...binnenkort gooit Studio 100 een Plopburger én een Bumbaburger op de markt. Ouders die het nu al niet makkelijk hadden om een winkel te verlaten zonder dat hun kroost om Plopkoekjes, Plopijs of Plopsoep schreeuwt, krijgen het dus nog een stukje moeilijker!

Diëtisten staan nu al op hun achterste poten en stellen zich vragen bij hamburgers die vooral kinderen aanspreken. Maar what the hell...wees niet hypocriet, je kids houden van dit soort eten en zó ongezond zal het allemaal wel niet zijn (Studio 100 gaat er prat op dat de burgers uit mager runds- en varkensvlees bestaan). Akkoord, je moet je kinderen niet iedere dag zo'n burger voorschotelen, maar eet jij nooit een lekkere lamsburger uit Delhaize of Colruyt? Heb jij nooit zin in een lekker, vettig menuutje van bij McDonalds?

Net zoals bij zoveel andere zaken, is het aan de ouders om op een volwassen en verantwoorde manier (lees: laat hen bij de burger ook aardappelen en groenten eten) om te gaan met dit nieuw product. Voilà...zo simpel is het om zo'n opgeblazen probleem aan te pakken .

Gepubliceerd door Stitch om 11:38 am | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

Gepubliceerd door KayCee om 01:13 pm | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

'Doing what's best for your dog when your relationship breaks up'.

Waar is de tijd dat je gemeenschappelijke kroost nog een reden was om samen te blijven? Wel goed dat al die hondjes nu therapeutisch begeleid kunnen worden, dat scheelt in elk geval een hoop volwassen honden met verlatingsangst! Oef, de wereld is alweer een veiligere plek!

Gepubliceerd door Norma-Jeane om 09:38 am | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

'Mapplethorpe', lees ik, 'foto's van Robert Mapplethorpe' in de expo 'De geleende tijd' van Jan Fabre in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Da's voor mij al een geldig excuus om deze free expo binnen  te lopen.
Ik zie theatertekingen van de maestro himself Jan Fabre, heel vaak op geruit papier uit Atoma-schriften, gecombineerd met foto's van gerenomeerde fotografen (Helmut Newton, Carl De Keyzer, Jorge Molder, Malou Swinnen, e.a.), genomen tijdens Fabres theater- en dansproducties.
En neen, ik ben nog steeds niet veel wijzer geworden van Jan Fabre. Of waarom hij per se mensen naakt wil laten dansen of, godbetert, pissen op de scène. Neen, dat antwoord heb ik nog steeds niet. Maar dat ik hem blijf volgen, zoveel is zeker. Neem ik mezelf voor bij een lekkere cappu en een stukje overheerlijke citroentaart in een van de chiquere tenten op de Zavel. (Nog te bekijken tot 18/5. Meer info op www.bozar.be)

Gepubliceerd door KayCee om 11:19 am | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

Gepubliceerd door Webmistress om 03:43 pm | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

Kijk even om je heen en tel. We zoeken 9 vrouwen...

Kijk nu nog 'ns... Volgens onderzoek van onze sites bedriegt één vrouw op 9 haar partner. Zie jij wie het is? Of voel jij je nu betrapt?

Gepubliceerd door Norma-Jeane om 11:47 am | Permalink | Reacties (0)

Weten waar de kunstwereld mee bezig is? Goesting om eens de pétasse uit te hangen? Dan is een weekendje kunstgalerijen langslopen (vaak met een glaasje champagne, hapjes, chocolade eitjes..) heel, heel interessant. En ik zeg je: het wàs interessant. Ik heb echt hele mooie, bizarre, boeiende, aangrijpende, ontroerende dingen gezien. Ik heb ook 'kwaffeurskunst' gezien waar ik een hele nacht over moest doen om dàt van mijn netvliesschijf te gooien.
Ik heb kunstwerken gezien die ik zo wil hebben:
- vrolijke objecten van Frank Slabbinck
- nog eens aparte dingen van Andy Warhol(geruchten gaan dat je meer stuff van hem vindt dan hij zou geproduceerd hebben). Nu, hij blijft mijn topper hoor.
- tekeningen en enkele objecten van Panamarenko (het is beter praten met zijn schoonmoeder dan met hem)
- de sprankelende mediterraanse impressies van ene Leo Cleymans (heerlijke artiest)
- de Modigliani-figuren van Laima Eglite
- de zeer bijzondere creaties van Marie Dresler (én betaalbaar! Ik wil daar echt iets van!)
- de witte alien-achtige schilderwerken en objecten van Johan Tahon
- de pittige, superrealistische kersen, frambozen, .. van Martine Van de Walle
- de eigenzinnige meubelkunst van Ettore Sottsass
en nog zoveel meer galeriekunstenaars!

Eén dieptepunt: die mevrouw wiens-naam-ik-hier-niet-wil-vermelden die haar zondagskunst als magisch realisme benoemt terwijl ze amper een gerateerde kwaffeursstijl overstijgt.

Gepubliceerd door KayCee om 11:46 am | Permalink | Reacties (1) | TrackBacks (0)

Kermit mag dan zo cool zijn als een koudbloedige kan, Miss Piggy is de überdiva maar deze roze beestjes krijg ik gewoon niet meer uit mijn hoofd. Die oogjes! Dat mondje! Zalig...

Gepubliceerd door Norma-Jeane om 09:23 am | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)

12 jaar was het alweer geleden dat Paul Michiels en Jan Leyers nog eens samen optraden als Soulsister. Maar vorig jaar liepen ze elkaar weer tegen het lijf, speelden ze weer even samen en klikte het terug zoals vanouds. En zoals het in deze tijden gaat...een reünie was geboren!

Zaterdagavond vulden ze zonder veel problemen een eerste keer het Antwerpse Sportpaleis en het vonkte bijna meteen. Toegegegeven, het duurde even voor het publiek doorhad dat ze recht mochten staan, mochten meezingen en dansen, maar eens de sfeer erin zat was het genieten geblazen!

Meer dan 28 nummers lang gaven Paul en Jan het beste van zichzelf. En wij zagen dat het goed zat: Polle Pap z'n stem klinkt nog steeds even zuiver en feilloos, Jan beleefde er zichtbaar plezier aan en samen klonken ze als vanouds.

Wat ons betreft mag dit dan ook het startschot zijn van een heuse comeback en hoeft dit niet bij enkele reünie-concerten te blijven!

Gepubliceerd door Stitch om 08:56 am | Permalink | Reacties (0) | TrackBacks (0)