Wijvenweek: de kids
Op de vraag of ik een braaf kind heb, antwoord ik altijd heel enthousiast "ja". Niet omdat ik de trotse mama wil uithangen (hoewel), maar wel omdat hij gewoon braaf is.
't is te zeggen...tot voor kort was hij een echt engeltje, maar de laatste week transformeert hij steeds meer in een klein duiveltje. Iedereen die kinderen heeft zal het kunnen beamen:
kinderen zien er schattig en lief uit (en zijn dat meestal ook wel, die paar uitzonderingen niet nagesproken), maar ze kunnen je potvolkoffie (ja, dit is mijn scheldwoord sinds zoonlief alles nazegt zoals een papegaai) ook het bloed vanonder de nagels halen.
- Enkele voorbeelden om je een idee van V. zijn fratsen te geven:
meneer gaat dolgraag in bad, behalve die ene dag vorige week. Krijsen, weglopen, wenen...het passeerde allemaal de revue. Z'n kleren uitdoen ging al helemaal niet zonder er zelf een blauw oog aan over te houden dus na veel gebrul van zijn kant, heb ik hem met broek en al in bad gezet. Een reflex van mij (waar ik achteraf nog massa's schuldgevoel aan overhield), maar opeens besefte hij wél dat hij te ver was gegaan. - Hij is een echte bourgondiër die op oudejaarsavond zelfs oesters naar binnen wurmde, maar sinds een aantal dagen vertikt hij het plots van boterhammen te eten. Het beleg, tja, dat pruts hij er gewoon vantussen, maar het brood legt hij mooi op mijn bord. Doppen in melk, doppen in soep, vliegtuigje spelen met het brood...'k heb het allemaal geprobeerd, maar niets werkt. V. houdt de lippen stijf op elkaar!
- V. was amper vijf weken oud toen hij al volledige nachten doorsliep. De horrorverhalen van slapeloze nachten heb ik dus nooit meegemaakt, maar nu hij bijna twee is, wordt hij geregeld al huilend wakker. Slopend...en vooral enerverend omdat ik niet weet wat er aan de hand is. Droomt hij? Heeft hij honger (omdat hij zijn boterhammen niet opeet)? Heeft hij pijn?
Enfin...al een week hangt hij zo het varkentje uit, maar sinds gisterenavond lijkt het tij weer te keren. 't zal wel weer een groeispurt ofzo geweest zijn. Bij deze is het dan ook bewezen: ik heb wel degelijk een braaf ventje...meestal...in normale omstandigheden 
Reacties
De puberteit komt steeds vroeger!
Geplaatst door: biezonder | 28 maart 2008 10:34
Ook gekend als de 'Terrible Two's'. Hij zal meer en meer tegendraads doen (mijn jongste zit er ook in). Het komt erop aan om consequent te zijn in uw aanpak en niet op alles toe te geven, maar hem soms ook zijn zin te geven. Voorbeeldje: Anna wil haar schoenen niet uitdoen om haar middagdutje te doen. Ik maak daar geen probleem van zolang ze maar beseft dat ze dat middagdutje moet doen, mét of zonder schoenen.
Pick your battles :) en succes. Het betert. Na een paar maanden zijn het terug de allerliefste engeltjes, zij het met een wat sterkere wil.
Geplaatst door: San | 28 maart 2008 14:43
Zo herkenbaar. Mijn zoontje sliep goed tot hij vijf weken oud was. Toen begon het feest. Hij is nu bijna 2 jaar. Sinds een dikke maand heeft hij eindelijk rust gevonden 's nachts. Dit houdt in: wordt nog maar één à twee keren wakker. Af en toe zelfs helemaal niet. En slaapt ook in zijn eigen bedje. Mama en papa hadden de moed niet om om drie uur s'nachts uit te leggen waarom bébé in zijn eigen bed moest slapen. Maar bon. Sinds een maand is hij een schatje. Hij slaapt goed overdag en s'nachts en hij eet kappertjes en augurkjes. Maar haalt ook de 'kaa' tussen zijn boterhammen uit.
Geplaatst door: Barbachat | 31 maart 2008 15:09