Grrr, pubers!
Een snele rondvraag in mijn kennissenkring maakt al snel duidelijk dat M géén unicum is. Ik leg uit. Sinds een dik half jaar beperkt kind M zich tot zinnen van maximum 3 à 4 woorden. Onderwerp, werkwoord en lijdend voorwerp. Soms, heel soms, krijg ik een tussen- en/of bijzin cadeau.
Op mijn vraag waarom er niets méér uitkomt (ik: 'hoe was je dag?', zij: 'goe zeker'), krijg ik 'Mama, ik zit in een 'fase'.' Yeah right.
Wetewelke manier ik nu gevonden heb om te communiceren? Mailen. Via mail lijkt het een heel klein beetje te lukken. Pubers. Djeezus.