Dat beetje ramptoeriste in mij
Gisteren kwam dat beetje ramptoeristje in mij naar boven. Ik probeerde mijn afrit te nemen. Onmogelijk. En dus reed ik naar volgende afrit, 9 km verder. Pas toen ik terug wilde oprijden, zag ik de ravage. De op- en afrit stonden compleet blank. Een kamionette die aan de andere kant wilde afrijden, kon dat niet en reed tegen richting in. Oké, dan het dorp verder inrijden om ergens rechtsomkeer te maken. En toen zag ik het: modder, modder, modder, takken, straten die blank stonden... Een jeeppolitieman gesticuleerde druk dat ik NU die straat rechts moest inrijden. 'Onmogelijk meneer, er is die traktor die alle modder probeert weg te schuppen.' Ach, de man der wet wist het blijkbaar ook niet meer zo goed.
Afijn, na veel vijven en zessen terug in mijn buurt geraakt. Ook hier is het er heftig aan toegegaan. Mensen die tot aan hun schouders de deksels van de rioolputten probeerden los te wringen zodat het water weg kan. Djeezus.
Tegen natuurelementen is niks opgewassen. Dat krijgt de mens nooit klein.
Heeft u trouwens al gestort voor China en/of Myanmar?
(Foto van DeStandaard online)