Wilfried en Miet
Wilfried is aan zijn 3de huwelijk toe. Miet doet het voor de 1ste keer. Hoe zou de eerste vrouw van Wilfried nu reageren. Zo van 'ziedewel da ge iet had met miet!?!'
« augustus 2008 | Hoofdpagina | oktober 2008 »
Ik zit nog steeds in een after shock! Gisteren in Telefacts (vtm) voorstelling gekregen van flash-families. Families die hun weelde willen laten zien.
Familie 1: Schatjes. Echt. Hij had zich jaren te pletter gewerkt. Vergat te genieten van het leven. Tot hij enkele jaren geleden zijn soulmate, Noelie, tegenkwam. Een vrouw die hem in stijl laat geld uitgeven. (Yep, zulke vrouwen bestààn!). Zij genoten. En beseften dat ook. Aan zijn zoon kon je prima inschatten dat die mensen goed bezig waren. Wat opvoeden betreft. Hij vertelde met cute kuiltjes in de wangen dat hij van zijn vader een labrador kreeg maar geen brommer. Die jongen kreeg grenzen. Normenbesef dus. Je keek en je zag dat dat goed ging komen met dat ventje.
Familie 2: Horror. wat een heimelijke haat naar elkaar toe. De vader werkte zich dag en nacht te pletter in zijn resto/disco-zaak. Vier weken aan een stuk bleef hij weg. Ondertussen in het onwaarschijnlijk groot huis liepen 3 kinderen en de echtgenote verloren. letterlijk alles liep uit de hand. De vrouw had duidelijk spijt dat ze die rijkdom zo slecht nog onder controle had; Ze kon het niet aan en liet alles maar aanwaaien. Als tijdverdrijf ging ze spelen met geld. Op zo'n jackpotding. De oudste zoon hoorde je mompelen dat zijn vader dacht dat geld alles oploste. Het middelste kind, dochterlief, had zo'n grimmige blik op haar gezicht. Je werd daar niet goed van. Te mottig om door een draaideur te jagen en dus hing ze het verwend, mokkend nest uit in haar kamer. Mum kocht een Gucci-handtas van 600 euro. Omdat ze straks toch zou glimlachen. Het spook bedankte haar moeder 2 uur later per sms. Fout fout fout. Maar het ergste was jongste zoon. Zijn berekendheid droop er van af. Hij wist al zeer goed dat je met geld alles kan kopen. Ook vriendschap. Kreeg voor zijn 18 een Audi A3 met alles d'erop en d'eraan. Kostplaatje: 33.000 euro. Hij liep stoer te wezen met een gouden ketting die zijn krielborst nog meer accentueerde. Hoe gaat het gezegde weer? Rijke ouders, arme kinderen. Arm in de betekenis van lege dozen. Geen liefde. Geen fun. Geen respect. Niks. Stijlloos, no fun, warzone, gefrustreerd ego's.
Familie 3: gênant. Eigenlijk hoorde deze familie in een totààl ander programma thuis. Alle geld ging op aan kleren. Om erbij te horen. Om de illusie te geven dat ze rijk waren. Hun huisje was klein. Onvoldoende kamers voor het aantal bewoners. Het zoldertje was volgestouwd met kleren. Te dure en te wansmakelijke kleren. 's Avonds gooiden ze een sprei op de grond en gingen ze daarop slapen. Geen van beide ouders had de verantwoordelijkheid om minder te spenderen aan kleren en zo geld over te houden voor een wat groter huis. Dit kan toch niet?!
Wil je nog meer lezen?

Willen of niet, maar Ignace Crombé blijft het nieuws halen. Deze keer 'dankzij' Miss Belgian Beauty finaliste Ann Persiguero. Tijdens haar finalepraatje zaterdagavond haalde ze Crombé volledig onderuit met onder andere volgende woorden:
"Het is tijd dat je beseft dat je niet alleen op deze wereld bent, Ignace. Het zou goed zijn moest je even te rade gaan bij jezelf, dat je jezelf even in vraag stelt."
Voor een video-fragment van dit nu al beruchte moment, klik hier!
Benieuwd hoe de Ignace Crombé-saga zal verdergaan...
Scuse me?! Allez, wat lees ik nu op hln-site.Na de 1ste schok, wil ik dat nu eens rationeel analyseren. Ik ben oudste kind. En ik ben zélf moeder.
1) Hield mijn moeder minder van mij?
Ze was wel ontzettend streng tegen me. Maar doe je dat niet automatisch met eerstelingen? Mijn jongste broer mocht bijvoorbeeld a.l.l.e.s.. De verwende kakker. Mijn zus was dan het tussenin-kind. De bemiddelaar. Zij hield de kerk in het lidden en deed puur haar goesting. Ik zocht te vaak de frontlinie op met alle gevolgen vandien. Maar of mijn moeder minder van me zou houden. Djee, ik zou het haar eens moeten vragen. .
2) Hou ik meer van mijn jongste dan van mijn oudste?
Op dit terrein ben ik beter thuis. Ik zou dus meer houden van mijn jongste. Mjamja. Hoewelll. Komaan zeg. Ik hou van beiden! Ze hebben elk hun specifieke gebruikaanwijzing. Heeft niet ieder kind dat? En blijkbaar maak ik dezelfde fouten als mijn mum. Ook ik ben stukken strenger met oudste. Zij is de gangmaker. Zij is de eerste. Daar verwacht je méér van. De jongste kan me beter bespelen, manipuleren, me sneller ontwapenen.
Mijn dochters ben ik even snel 'beu' als dat ik ze lief heb. Soms moeten ze gewoon verdwijnen achter het behang omdat ze te veeleisend zijn. Soms kan ik beter om met de een dan met de ander. Maar beweren dat je de van de een minder houdt dan van de ander, is toch heel kort door de bocht gaan. Ik bewonder mijn kids. Onvoorwaardelijk. Ik hou van hen. En wie nu durft te beweren dat dat 'minder houden van' betekent, kom ik persoonlijk de beginselen van ouderliefde uitleggen. Verwacht je ook aan een flinke tik van altijd te zwaar geladen sacoche.
Het Amerikaanse media-fenomeen Perez Hilton fileert op zijn blog celebrities rauw en serveert ze vrolijk met een hapje sushi en een glaasje bubbels. Maar laat hij opeens toch een boontje hebben voor een Belgisch product: onze eigenste Milow! De Milow-cover van Ayo (50 Cents) kreeg zowaar het opschrift 'Better than the original'! Mogen we dan nu rechtspringen voor de Brabançonne?
De nieuwe CD van Metallica is uit! Om de muziek gaat het me even niet (hoewel wie wil hier het hele album kan beluisteren) maar wel om de hoes. Kijk even naar het cover. Op het eerste zicht een doodskist en graf, right? En als je dan nog 'ns kijkt? Wat zie je dan?
Vraag eens rond in je omgeving... Vrouwen hebben het over een magneet (logisch, de titel van de cd is 'Death Magnetic') maar mannen zien quasi unaniem iets anders... iets zeer vrouwelijk... iets waar Goedele trots op zou zijn...
En jij? Wat zie jij?
Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar als ik die beelden terugzie (zie docudrama's op vorige avonden op Vijftv) gaan de haartjes op mijn armen, rug, nek recht omhoog staan. Nog steeds voel ik diezelfde verbijstering en ongeloof.
Het moment dat het 2de vliegtuig zich in de 2de WTC toren boort. Mensen die zich uit ramen smijten. Mensen die boven de inslag nog zwaaien met gordijnen, hemden, weetikveelwat. het moment dat de toren als niks in elkaar zakken. De berichten dat een 3de vliegtuig zich in het Pentagon heeft geboord. Een vierde die op weg is naar 'nergens'. Ik heb nog steeds moeite om dit te vatten.
Foto's van de WTC attack vind je hier
Mijn selectie is: 


Is het nu door de Babs-actie van Libelle of word ik gewoon een watje? Feit is dat ik de laatste weken precies een zesde zintuig heb voor gevaarlijke of ongewone taferelen op de baan. Zondagsrijders spot ik al van kilometers afstand, gsm-ende medemensen pik ik er zo uit en ook chauffeurs die last-minute van rijvak willen veranderen kan ik nu beter inschatten.
Maar gisterenavond toch iets bizar meegemaakt. Na een feestje bij vrienden om 00.30u terug richting huis via E17. Niet veel volk op de baan, enkel een auto die met zijn linkerwielen op het linkervak rijdt en met zijn rechterwielen op het middenvak. Huh? Komt zeker ook van een feestje dacht ik eerst. Na enkele minuten gaat de wagen al zwalpend richting rechtervak, al blijft hij het middenvak toch ook nog wel behoorlijk inpalmen. Ik steek de wagen voorbij en wat blijkt...meneer zat met de laptop op schoot. Scherm opengeklapt op z'n stuur, toetsenbord op de schoot. Is dat nu de nieuwste vorm van multi-tasking?
Vanmorgen opgemerkt op de Antwerpse Ring in mijn achteruitkijkspiegel:
Se, dan krijg ik het op de heupen hé. Ten eerste was het deze ochtend nog een beetje duister toen ik op de baan was (en de opkomende zon was echt niet hinderlijk). Dus geen reden om een zonnebril van god weet ik welk duur merk te dragen. Ten twee probeerde mevrouw mij vlak voor de Kennedytunnel nog even voorbij te steken...echt niet de plaats of het moment om nog snel even voorrang te vragen omdat je met een dikke BMW rijdt. En ten derde kwam zoonlief met moeite met z'n neus boven het dashbord piepen. Moest hij dan écht voorraan zitten (ja, wettelijk gezien mag het)? Maar ach...moeder en zoon zagen er heel cool én hip uit. En das toch wat telt, nietwaar?
En neen, ik heb geen hekel aan mensen die met een dikke auto rijden, maar wel aan mensen die met een dikke wagen rijden, er te goed uitzien om waar te zijn en ook van hun kinderen perfecte mannequins willen maken ![]()
Ik ben geen ABBA-fan. Waarschijnlijk te laat geboren om de hype nog te verstaan, ik vond de vier leden er maar raar uitzien en hun muziek...tja, ook niet direct mijn stijl. Maar helemaal weg krijg je ABBA blijkbaar niet. Na een succesvolle musical die overal lovende kritieken krijgt, is er nu ook een "Mamma Mia!"-film.
De cast bestaat uit onder andere Meryl Streep, Colin Firth, Pierce Brosnan en Julie Walters. En omdat het bij ABBA nu eenmaal allemaal rond muziek draait, moesten al deze sterren hun eigen zangpartijen inzingen. Bij de ene ster klinkt dat al wat beter dan bij de andere, maar het resultaat is zonder twijfel een erg aanstekelijke prent die je al heupwiegend de cinema doet verlaten!
Oordeel zelf maar:
Een ietwat decadent dagje op de redactie begint met Neuhaus-pralines. Vier nieuwe varianten op een schoteltje en 20 redactrices die eromheen cirkelen als vliegen rond een pot confituur. Toch chocolaatje kunnen scoren, lekker!
Erna: layout-collega Veerle wil bewijzen hoe lekker worteltjes kunnen zijn en heeft een worteltjescake mee. En inderdaad, vingeraflikkend lekker!
Tenslotte komt Alpro Soya aantonen hoe smakelijk soyasmoothies zijn. Twee varianten: eentje met ijs en eentje met yoghurt. Vergelijkend onderzoek is noodzakelijk in de naam van objectiviteit en dus proef ik twee keer. Ijs was goed, yoghurt nog beter.
Alleen mijn taille zal dit iets minder leuk vinden, vanavond toch maar langs de sportschool gaan!
Vanmorgen lag 'ie op mijn bureau: Goedele! Het nieuwe maandblad, vers van de pers en vanaf vandaag in de krantenwinkel verkrijgbaar. Matte cover, fijn formaat en eerste indruk bij het doorbladeren: luchtige layout, leuke trouvailles... Maar wat je echt wil weten? Yep! Een porno-verhaal, een pagina vol vagina's, schoenen voor prostituees, gelardeerd met recepten voor gehaktballetjes en het verhaal van Sandra wiens vriend haar zoontje mishandelde tot de dood.
Voilà, de eerste indruk. Meer te zien én meer meningen op www.goedelemagazine.be
Wat is me de laatste dagen opgevallen? Niet alleen dat het file-leed weer uit alle hoeken en spleten opduikt; maar ook dat chauffeurs met 5 karakters in hun nummerplaten wat vreemd autogedrag vertonen:
1) ze rijden 30 waar ze 50 mogen
2) ze rijden 50 waar ze 70 mogen
3) ze kijken naar àlles wat hun weg passeert, behalve op de weg
4) 8 op 10 gevallen draagt een klak (= pet voor de taalpuristen onder ons)
5) als het licht op groen springt, blijven ze traag tot trager rijden. In 't geval dat het toch op oranje zou springen
6) dat ze in klein autootjes rijden
7) bij de vele afgebleekte stickers op de achterruit valt een Radio 2-sticker
Heb ik klakmans voor me en kan ik niet veilig voorbijsteken, dan kies ik een steengoede cd, zucht eens diep en hou me zzzzennnnnnnnn.