Was het maar al lente...
Die koude wintermaanden beginnen me stilaan de keel uit te hangen. Niet omwille van de kou, nee, ik heb het eigenlijk nooit koud, maar wel omwille van alle microben die dan in de lucht hangen.
V. gaat sinds november naar school en is sindsdien al meerdere keren gesneuveld. Niet zo erg natuurlijk want 't gaat maar om wat snotneuzen enzo. Maar sinds V. naar school gaat is ook papa S. al vier keer naar de huisarts moeten hollen wegens oorpijn/keelpijn/hoofdpijn/...
Toeval? Waarschijnlijk wel, maar 't begint nu toch wel op te vallen dat het steeds de mannen zijn die snelst met de beentjes omhoog liggen. Vorige week nog kloeg papa S. van oorpijn en hoofdpijn. Resultaat? Zware antibiotica en drie dagen thuis. Gisterenavond ging ik V. ophalen na m'n werk. 'k zag het meteen. Hij was ook niet goed. Koorts en oorpijn... ach ja, het begint wel te wennen op den duur.
En ik zelf? Tja, hout vasthouden, maar ik ben nu bijan 7 maand zwanger en nog geen dag ziek geweest! Leve de vrouwen :-)